Hun må finne en gutt (eller jente) som er mer lik henne selv. Gunnhild er ung, naiv og keitete. Hun virker mer som et barn enn en ung voksen. Det er egentlig veldig fint (å ikke bli bråvoksen når man er ungdom), men det byr på noen utfordringer! 🙂
Eg tykkjer at det er flott at Gunnhild tør å seie kva ho meiner, sjølv om dette kanskje kjem litt bardust ut. Peter har gått rundt å smilt og blafra med augevippane til Gunnhildt, bedt ho på studydate og teke på seg sjarmerande party-tyg. Det er mogeleg det berre var for å vere snill med ei nydumpa jente, men då kunne han vel gridd å sende ho ei melding. Eg tykkjer det er flott at Gunnhild står opp for seg sjølv og reagerer med å prate tilbake framfor å setje seg i eit hjørne og la Peter trakke over ho etter at ho har opna seg. Det er ikkje akkurat slik at ein automatisk kysser etter ein halv time i mørkret heller… uansett kven som starta kysset. Ein munn er ingen sugekopp.
Gunnhild var tøff som sa det hun følte og tenkte. Peter var tydelig i sitt svar. Og Gunnhild så ikke knust ut. Forfriskende med rettfram kommunikasjon.
Tycker Gunnhild behöver ett råd från SKAM Even, typ «ta desp till en ny nivå»… Men är inte helt säkert det blir ett lyckat resultat! Hoppas oavsett atr Gunnhild få det hon vilm snart, det har ju nästan bara varit jobbigt, ge henne lite glädje. Eller en Satisfyer 😉
Hun dukker opp i notatene til Gunnhild av og til. Og jeg husker at mora hennes nevnte at Gunnhild har ei venninne på Sandane som heter Helene (det har nemlig jeg også!). Men har vi sett henne …?
Dritgøy klipp! Lika at Lovleg vinkla ting på ein humoristisk måte. Sara og Alex, som småirritere kvarandre under middagen. Gunnhild som blir så opptatt av korleis Peter skada handa si. Og Sara og Alex som det kleine 5. hjul på vogna.
Synst det var bra at Gunnhild tok opp det som skjedde mellom dei, for elles kunne det berre fortsatt som det gjorde. Korleis det gjekk er ein anna ting. Dei begge to hadde tydlegvis mykje på hjarte, så sånn sett fekk dei vel på ein måte ordna opp i det?
Men gøy er det no uansett 😛
Eline var på joggetur i trivselsskogen, på veg mot dagsturhytta. Ho følte seg lett på foten. Det hadde vore så kjekt å vere med Peter på treningscamp! Ho kjente det bobla og sprudla inni seg når ho tenkte på klassekameraten. Han var så fiiin! Og sterk og snill og – ja, ho var kjempeforelska. Ingen grunn til å prøve å nekte på det.
Som person var Eline egentleg litt reservert og stille, og det var jo Peter og. Dei hadde møttes på KRIK tidlegare, så ho visste kven han var før dei byrja på vidaregåande. Då ho oppdaga den underfundige humoren hans ein av dei første skuledagane, smelta ho. Og smilet… Ingen var finare enn Peter når smilet nådde augo hans.
Campen hadde vore super og det gjekk slag med slag med styrkeøvingar, tur, undervisning … det var ikkje eitt ledig sekund. Både ho og Peter elska trening. Dei hadde spelt handball då det skjedde. Peter fekk eit uheldig fall og skada armen sin. Ettersom ho var der då det skjedde, vart ho med han og læraren på legevakten. Det virka som han sette pris på det.
Om kvelden hadde dei prata saman, berre dei to. Dei sat utanfor ei av hyttene og hadde kveldssola i ansiktet. Peter var nok litt prega av smertene, for han såg sliten ut. Men det var nokre meldingar på telefon som såg ut til å bekymre han mest. Ho hadde spurt han om det var noko gale.
Han svarte: «Du har sikkert gått på søndagsskulen?»
«Ja..?»
«Då hugsar du vel den sangen som heiter «Du er du og du duger»?
Eline hadde stemt i:
«Rask som ein røyskatt, treg som ein snegl, eller midt i mellom, eller midt i mellom? Du er du og du duger…».
«Ja. Eg tenkte alltid at eg skulle gjere mitt beste for at Gud skulle vere kjempefornøgd med meg. Ikkje noko midt i mellom. Ikkje berre dugande. Men best».
«Ungar tenker jo så mykje rart», svarte ho.
«Ja. Og eg tenker ikkje lenger at Gud forventar at eg alltid gjer alt rett»
Peter såg direkte på henne og ho holdt pusten. Tenk at han var så open og personleg med henne.
«Men eg forventar det av meg sjølv. Og det går ikkje så bra akkurat no».
Det vart ikkje sagt noko meir. Peter tykte kanskje han hadde sagt for mykje alt.
For Eline vart det ei heilt spesiell stund. Ho fekk ta del i Peter sine innerste tankar! Han stolte på henne og følte seg trygg nok til å la henne kome bak maska. Eline var redd for å øydelegge magien, så ho var berre stille. Lufta mellom dei vart fylt av noko ho ikkje klarte å setje ord på og nærleiken var like tett som om dei skulle vore hud mot hud, kanskje som i eit kyss…
Ho kom fram til dagsturhytta og lente seg mott veggen medan ho tøygde ut.
Det måtte jo bety noko? Korleis kan ein vite om ein gut er interessert? Det at han deler sine innerste tankar med deg er vel eit sterkare bevis for at han likar deg enn om han faktisk hadde kyssa deg?
Elsker hvordan den siste setningen der speiler Gunnhilds resonnement fra samtalen med læreren tidligere i uka.
Og «takk» for at du minte meg på den sangen fra min traumatiske barndom i menighetskoret. Nå kommer jeg til å gå og nynne «Glad som ei lerke,sint som en veps, eller midt i mellom,eller midt imellom» resten av uka. ??♀️?
Men du «passer perfekt i Guds hånd»
Hilsen standhaftig ateist ?
Han holder sikkert på med et prosjekt. Tok bilde av Ivar også da de var på roadtrip.
Så vidt jeg husker legger han ut bildet av Sara på insta og hun svarer med å legge ut et lignende av han og skriver «Jeg kan også lage kunst». Alex syns det er letterer å lage kunstprosjekt enn snakke med normalt med folk (ifølge Gunhild), så han lever nok slik sett i sin egen verden.
Prøver meg på en litt friere diktform denne uka, inspirert av spoken word kurset Gunnhild deltok på i sesong 2.
«Desperato», why don’t you come to your sences?
Fjorden ble Gunnhilds døpefat
og nå er hun klar for en alvorsprat
Ble meldinger sendt i feil filformat
til feil adressat
Vil Peter forbli kun en kamerat
Så hun lager mat
Ikke bladsalat
eller spekemat
noe delikat
som nudler
som besudler
Og hun sprudler
som en håndgranat
Er ikke adekvat
for en som er Jesu fotsoldat
og kanskje helst lever i sølibat
eller kanskje ihvertfall noe mer moderat
en ditt tøyseprat
Her trengs et større aparat
Som en advokat
og en diplomat
noen som ser ting klart
og kan skrive et ordentlig referat
Ikke bable som en kleinhets-automat
Det er ikke håp
Slutt å sitt der og måp
Ehehe Vetsj = Voksendåp
Skjønte du akkurat
At ditt etternavn er nå Desperat
1: Peter er sponset av mange bedrifter,både nasjonale og lokale
2: er kurongbrettet på stueveggen bare til pynt,eller tar de det av og til ned og spiller?
3: Peter har faktisk kysset henne tilbake,og så ghostet Gunnhild i ettertid. Ikke kult. De er like umodne på hver sin måte!
4: Alex med selfiestang både ved bordet og etter at Peter har gått er så morsomt
5: elsker hvordan den siste delen er nesten helt dialogfri,og akkurat litt for lang. Det forsterker hvor kleint det er. Det gir oss også rom for å velte oss i hvor mye vi elsker Lovleg ❤️
Jeg mener at Gunhild maser og syns veldig synn i Peter her. Det hadde vært bedre om de hadde snakket rolig sammen men ikke lett for Peter når Gunhild stresser så innmari.
Serr.. har alltid syns gunhild har vært litt rar.
Hun må finne en gutt (eller jente) som er mer lik henne selv. Gunnhild er ung, naiv og keitete. Hun virker mer som et barn enn en ung voksen. Det er egentlig veldig fint (å ikke bli bråvoksen når man er ungdom), men det byr på noen utfordringer! 🙂
Litt
Eg tykkjer at det er flott at Gunnhild tør å seie kva ho meiner, sjølv om dette kanskje kjem litt bardust ut. Peter har gått rundt å smilt og blafra med augevippane til Gunnhildt, bedt ho på studydate og teke på seg sjarmerande party-tyg. Det er mogeleg det berre var for å vere snill med ei nydumpa jente, men då kunne han vel gridd å sende ho ei melding. Eg tykkjer det er flott at Gunnhild står opp for seg sjølv og reagerer med å prate tilbake framfor å setje seg i eit hjørne og la Peter trakke over ho etter at ho har opna seg. Det er ikkje akkurat slik at ein automatisk kysser etter ein halv time i mørkret heller… uansett kven som starta kysset. Ein munn er ingen sugekopp.
Gunnhild var tøff som sa det hun følte og tenkte. Peter var tydelig i sitt svar. Og Gunnhild så ikke knust ut. Forfriskende med rettfram kommunikasjon.
101 kommentarer med 868 ??
Likte IKKE klippet, men kommenterer gjerne.
Ubehaglig klipp asså
Tycker Gunnhild behöver ett råd från SKAM Even, typ «ta desp till en ny nivå»… Men är inte helt säkert det blir ett lyckat resultat! Hoppas oavsett atr Gunnhild få det hon vilm snart, det har ju nästan bara varit jobbigt, ge henne lite glädje. Eller en Satisfyer 😉
Er det noen som kan gi meg en tolking av det siste notatet Gunnhild har lagt ut, dvs. tegningen?
Stormen Helene. Eller noko eg ikkje har fått med meg 🙂
Tenkte ikke på det ?
Kanskje det er jeg som ikke har skjønt det! ?
Hun dukker opp i notatene til Gunnhild av og til. Og jeg husker at mora hennes nevnte at Gunnhild har ei venninne på Sandane som heter Helene (det har nemlig jeg også!). Men har vi sett henne …?
Stormen som var heitte Helene i alle fall…
Helene er navnet på stormen som sveipa over Vestlandet midt i uka ?
O» du som mettar litan fugl. Haleluja.
Er på rollelista kjem vel han tilbake på eit tidspunkt? Og han andre duden som sat i klasserommet bakerst og høyrde samtalen om hormoner? Og Luna?
Reis heim til helga.
He ho ikkje prøvd seg på alle gutane no?
We see what you’re doing with the colours……..love it, love the show, keep it up (and pls give us season 2 because this is truly good)
Dritgøy klipp! Lika at Lovleg vinkla ting på ein humoristisk måte. Sara og Alex, som småirritere kvarandre under middagen. Gunnhild som blir så opptatt av korleis Peter skada handa si. Og Sara og Alex som det kleine 5. hjul på vogna.
Synst det var bra at Gunnhild tok opp det som skjedde mellom dei, for elles kunne det berre fortsatt som det gjorde. Korleis det gjekk er ein anna ting. Dei begge to hadde tydlegvis mykje på hjarte, så sånn sett fekk dei vel på ein måte ordna opp i det?
Men gøy er det no uansett 😛
Eline var på joggetur i trivselsskogen, på veg mot dagsturhytta. Ho følte seg lett på foten. Det hadde vore så kjekt å vere med Peter på treningscamp! Ho kjente det bobla og sprudla inni seg når ho tenkte på klassekameraten. Han var så fiiin! Og sterk og snill og – ja, ho var kjempeforelska. Ingen grunn til å prøve å nekte på det.
Som person var Eline egentleg litt reservert og stille, og det var jo Peter og. Dei hadde møttes på KRIK tidlegare, så ho visste kven han var før dei byrja på vidaregåande. Då ho oppdaga den underfundige humoren hans ein av dei første skuledagane, smelta ho. Og smilet… Ingen var finare enn Peter når smilet nådde augo hans.
Campen hadde vore super og det gjekk slag med slag med styrkeøvingar, tur, undervisning … det var ikkje eitt ledig sekund. Både ho og Peter elska trening. Dei hadde spelt handball då det skjedde. Peter fekk eit uheldig fall og skada armen sin. Ettersom ho var der då det skjedde, vart ho med han og læraren på legevakten. Det virka som han sette pris på det.
Om kvelden hadde dei prata saman, berre dei to. Dei sat utanfor ei av hyttene og hadde kveldssola i ansiktet. Peter var nok litt prega av smertene, for han såg sliten ut. Men det var nokre meldingar på telefon som såg ut til å bekymre han mest. Ho hadde spurt han om det var noko gale.
Han svarte: «Du har sikkert gått på søndagsskulen?»
«Ja..?»
«Då hugsar du vel den sangen som heiter «Du er du og du duger»?
Eline hadde stemt i:
«Rask som ein røyskatt, treg som ein snegl, eller midt i mellom, eller midt i mellom? Du er du og du duger…».
«Ja. Eg tenkte alltid at eg skulle gjere mitt beste for at Gud skulle vere kjempefornøgd med meg. Ikkje noko midt i mellom. Ikkje berre dugande. Men best».
«Ungar tenker jo så mykje rart», svarte ho.
«Ja. Og eg tenker ikkje lenger at Gud forventar at eg alltid gjer alt rett»
Peter såg direkte på henne og ho holdt pusten. Tenk at han var så open og personleg med henne.
«Men eg forventar det av meg sjølv. Og det går ikkje så bra akkurat no».
Det vart ikkje sagt noko meir. Peter tykte kanskje han hadde sagt for mykje alt.
For Eline vart det ei heilt spesiell stund. Ho fekk ta del i Peter sine innerste tankar! Han stolte på henne og følte seg trygg nok til å la henne kome bak maska. Eline var redd for å øydelegge magien, så ho var berre stille. Lufta mellom dei vart fylt av noko ho ikkje klarte å setje ord på og nærleiken var like tett som om dei skulle vore hud mot hud, kanskje som i eit kyss…
Ho kom fram til dagsturhytta og lente seg mott veggen medan ho tøygde ut.
Det måtte jo bety noko? Korleis kan ein vite om ein gut er interessert? Det at han deler sine innerste tankar med deg er vel eit sterkare bevis for at han likar deg enn om han faktisk hadde kyssa deg?
Stakkars Peter! Han kan ikkje gjere nokon ting før jentene tolkar det som han er interessert?
«…Det må være vanskelig å være en person som alle forelsker seg i …»
Men forresten ; var det ikke Peter (iflg. Bibelen) som klarte å gå på vannet et helt stykke helt til han begynte å tvile – da begynte han å synke ….
Bare en digresjon….
Peter, ikke begynn å tvil (på deg sjøl) – hold deg gående – gjerne oppå vatnet ?
Vinkel, du klinker til igjen???
Elsker hvordan den siste setningen der speiler Gunnhilds resonnement fra samtalen med læreren tidligere i uka.
Og «takk» for at du minte meg på den sangen fra min traumatiske barndom i menighetskoret. Nå kommer jeg til å gå og nynne «Glad som ei lerke,sint som en veps, eller midt i mellom,eller midt imellom» resten av uka. ??♀️?
Men du «passer perfekt i Guds hånd»
Hilsen standhaftig ateist ?
??
Det virker som han lever i sin egen verden av og til.
Han holder sikkert på med et prosjekt. Tok bilde av Ivar også da de var på roadtrip.
Så vidt jeg husker legger han ut bildet av Sara på insta og hun svarer med å legge ut et lignende av han og skriver «Jeg kan også lage kunst». Alex syns det er letterer å lage kunstprosjekt enn snakke med normalt med folk (ifølge Gunhild), så han lever nok slik sett i sin egen verden.
Prøver meg på en litt friere diktform denne uka, inspirert av spoken word kurset Gunnhild deltok på i sesong 2.
«Desperato», why don’t you come to your sences?
Fjorden ble Gunnhilds døpefat
og nå er hun klar for en alvorsprat
Ble meldinger sendt i feil filformat
til feil adressat
Vil Peter forbli kun en kamerat
Så hun lager mat
Ikke bladsalat
eller spekemat
noe delikat
som nudler
som besudler
Og hun sprudler
som en håndgranat
Er ikke adekvat
for en som er Jesu fotsoldat
og kanskje helst lever i sølibat
eller kanskje ihvertfall noe mer moderat
en ditt tøyseprat
Her trengs et større aparat
Som en advokat
og en diplomat
noen som ser ting klart
og kan skrive et ordentlig referat
Ikke bable som en kleinhets-automat
Det er ikke håp
Slutt å sitt der og måp
Ehehe Vetsj = Voksendåp
Skjønte du akkurat
At ditt etternavn er nå Desperat
Og gule bananer og drager i lassevis! Du tok alt på kornet????
Å,jeg elsker når jeg får gule bananer og drager ?
Det der var slettes ikke verst !
(og det er svært til meg å si, bare så det er sagt..)
Tusen takk ?
1: Peter er sponset av mange bedrifter,både nasjonale og lokale
2: er kurongbrettet på stueveggen bare til pynt,eller tar de det av og til ned og spiller?
3: Peter har faktisk kysset henne tilbake,og så ghostet Gunnhild i ettertid. Ikke kult. De er like umodne på hver sin måte!
4: Alex med selfiestang både ved bordet og etter at Peter har gått er så morsomt
5: elsker hvordan den siste delen er nesten helt dialogfri,og akkurat litt for lang. Det forsterker hvor kleint det er. Det gir oss også rom for å velte oss i hvor mye vi elsker Lovleg ❤️
Jeg mener at Gunhild maser og syns veldig synn i Peter her. Det hadde vært bedre om de hadde snakket rolig sammen men ikke lett for Peter når Gunhild stresser så innmari.