13:13
Mamma:Sjølv om vi sit rett ved sida av kvarandre på sofaen så stirar du berre på telefonen, så eg tenker at som mamma så må eg snakke til deg der du er. Møte ungdommen der dei er, på innternetts og snapgram og sånn. Kva skjer med deg om dagen? Har du det bra? Noko nytt å fortelje.
Mamma:Guri, ein respons. Så deilig.
Gunnhild:Du e berre irritert fordi du ikkje skjønner nokon ting der “å gud sendte eg det bildet til alle no”.
Mamma:Eg syns eg ser ein rånerbil i vindauget.
Gunnhild:Det er ikkje morsomt enda.
Mamma:Litt morsomt er det vel. Eg såg han på butikken i går og han springe fortsatt i motsatt retning når han ser meg, så om du er saman med meg så er det nesten som å ha eit skjold ikkje sant.
Gunnhild:Uansett ferdig med lasse. sletta han fra hodet. med tankekraft.
Mamma:Så da kan du hjelpe meg å handle.
Gunnhild:Men eg har lekser
Mamma:Greit. greit. greit. treng du noko?
